“እንዳትረግጡት…. የኢትዮጵያን ዐፈር- መሬት! ”

‘ባካችሁ ……… ’ባካችሁ……….

እናንት  በምድረ– ኢትዮጵያ  ያላችሁ፤

“አትሂዱ …..በ‘ግራችሁ…”

ከቻላችሁ ….. “ብረሩ  ክንፍ  አው’ታችሁ።”

ግን…….. አደራ……….. ……….

አንዳትረገጡት …….  መሬቱን

እንዳታዩት………  አፈሩን፤

ብታርሱት…… አትዘሩበት

ብዘሩበት …….. አይበቅልበት፤……..

ደም  ነውና – የትላንና– የዛሬ – የአሁን፣ ትኩስ…. የፈሰሰበት

አጥንት ነውና   ያልደረቀ ፣ “አጸደ–ህይወት” የወደቀበት

 እናንተም  ከእንግዲህ ፣ ”ዐጽም – ‘ርስቴ” የማትሉት፤………..

ያውም ………………………………..

 የባቶቻችሁ፣…….. የናቶቻችሁ

ያውም………………………………

የወንድሞቻችሁ፣……..  የህቶቻችሁ

ያውም……………………………………

የእቦቀቅላወቹ፣……  የታዳጊወቹ፣……..የልጆቻችሁ፤

 ዓይናችሁ  እያየ፣……. እየሰማ   ጆሮ‘ችሁ

የተመቱ! … የቆሰሉ!….. የተወጉ! …. የተፈነከቱ!…..

የተቀጠቀጡ!….  የተዘለዘሉ!……! ……የተረሸኑ!

….. በገዛ   ወገኖቻችሁ………..

ያውም …………”ወገን እኮ  ነን “ እያላችሁ።

በደመዋ   ልባችሁ……………………………….

 “ኤሉሄ …..ላማ ሰበቅተኒ!”……. ብላችሁ

 ወሰን – ድንበር  ለሌለው   ሰቆቃችሁ

ብትነግሩትም   “ለሰማይ   አባታችሁ”፤

ግን….. ለምንም –  ለማንም   አይመችም

ሀዘናችሁ   መልክ   የለውም……….

ያልተነገረ  እንጅ፣ ያልተፈጸመባችሁ   ግፍ  የለም።

ብትጎጉጡ፣ ደም  አልቅሳችሁ፣…..  እየየ …ብላችሁ –

ቢያዳርስም   ዓለም  …..  ሲቃ – ዋይታችሁ …

መቼም– መቼም  ቢሆን፣ ምንጩ   አይደርቅም   የ‘ምባችሁ::…..

እናማ………………………………………..

ሰላም፣ ፍትህ፣ እኩልነት – ሳታሰፍኑ – በመሀከላችሁ

አንድነትን  ሳታነግሱ  –  በምድራችሁ

ይቅር  ሳትባባሉ፣  ‘ርስ – በርሳችሁ

ሳይመለስ  ክብራችሁ፣  ጠፈር –  ድንበራችሁ

የድል  ችቦው –  ከፍ  ሳይል ፣ ክብር  ሰንደቅ  ዓላማችሁ፤……

የወገናችሁን  ደምና– አጥንት  እንዳትረግጡት

“ይወጋችሁልና   እሾኽ  ሆኖ፣  የኢትዮጵያ    ዐፈር – መሬት!”።

 ———//———

ፊልጶስ/ ነሀሴ 2008

E-mail: [email protected]